Meldcode kindermishandeling en huiselijk geweld

​Een Meldcode is een praktisch stappenplan waarin is vastgelegd wie, wanneer, wat en op welke manier doet bij vermoedens van kindermishandeling en/of huiselijk geweld. De overheid wil met de Wet Meldcode bereiken dat professionals sneller en beter ingrijpen bij vermoedens van kindermishandeling en/of huiselijk geweld. Hoofddoelstelling hierin betreft het signaleren van zorgproblematiek, het vaststellen van een hulpvraag en het in gang zetten van een passend zorgtraject. De Eerste Kamer heeft op 12 maart 2013 ingestemd met het Wetsvoorstel verplichte Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling. De Meldcode is van toepassing voor de sectoren: onderwijs, gezondheidszorg, kinderopvang, maatschappelijke ondersteuning, jeugdhulp en justitie. Daarnaast geldt de wet voor vrij gevestigde beroepskrachten die onder de Wet op de Beroepen in de individuele gezondheidszorg vallen, zoals bijvoorbeeld: artsen, verpleegkundigen, tandartsen, verloskundigen en fysiotherapeuten. Zo geldt ook voor ambulancediensten en dus voor Witte Kruis dat zij vanaf 1 juli 2013 wettelijk verplicht zijn een Meldcode te hebben en het gebruik ervan binnen de organisatie te bevorderen.

Uit onderzoek blijkt namelijk dat professionals die met een Meldcode werken drie keer vaker ingrijpen dan professionals die geen Meldcode hebben. En meer ingrijpen is nodig: “In elke klas zit gemiddeld 1 kind dat te maken krijgt met kindermishandeling en/of huiselijk geweld.”

Meldcode is geen meldplicht
Een verplichte Meldcode is iets anders dan een meldplicht. Bij een meldplicht moet de professional zijn vermoeden van geweld melden bij andere instanties. Die verplichting bestaat niet bij een Meldcode. De beslissing om vermoedens van huiselijk geweld wel of niet te melden, neemt de professional zelf. Het stappenplan van de Meldcode biedt hierbij houvast.

Beroepsgeheim versus Meldcode
Hulpverleners die hulp, zorg, steun of een andere begeleiding bieden, hebben veelal een beroepsgeheim. Hierdoor mag de hulpverlener geen informatie over de cliënt aan anderen geven. Behalve als de cliënt daarvoor toestemming geeft. De cliënt kan zich hierdoor vrij voelen om alles te vertellen. Maar het kan in het belang zijn van de cliënt als een hulpverlener vertrouwelijke gegevens uitwisselt met anderen.
Om deze website goed te laten functioneren, gebruiken wij cookies. Bekijk ons cookies beleid. Door gebruik te blijven maken van deze website geeft u hiervoor akkoord. Sluiten